بنابر منابع شيعه ذوالفقار از پيـامبر (ص ) به امام علي (ع) رسيد و از آن
حضرت به امام حسن و سپس به امام حسين (ع) تا آخر امامان و اكنون ذوالفقار نزد حضرت مهدي (عج) است . شيعيان امام را به چند نشانه مي شناختند كه از آن جمله ذوالفقار و زره بود . آن را نزد هر كس مي يافتند كه با نشانه هاي ديگر همراه بود او را به امامت مي پذيرفتند . از امام صادق (ع) و امام رضا (ع) رواياتي نقل است و در زمان ايشان نزد آنان بوده است ( من لا يحضره الفقيه ، ج 4 ص 418 ـ 419 ؛ خصال صدوق ، جزء 2 ، ص 8 ـ 527 ؛ مناقب ابن شهر آشوب ، ج 1 ، ص 312 ؛ الثاقب في المناقب ، ص 416 ـ 420 ؛ احمد بن محمد بن حنبل ، كتاب العلل و معرفه الرجال ص 73 ـ 74 ، … )
بنابر بعضي منابع تاريخي ( تاريخ طبري ، ج 7 ، ص 595 ـ 556 ؛ ربيع الابرار زمخشري ، ج 3 ص 315 ؛ الكامل في التاريخ ، ج 5 ، ص 543 ـ 551 ) ذوالفقار به دست نوه امام حسن (ع) به نام محمد بن عبدالله معروف به نفس زكيه افتاد و او بر ضد منصور خليفه دوم عباسي قيام كرد و كشته شد . هنگام مرگ ، وي ذوالفقار را به تاجري داد كه از او چهارصد دينار بدهكار بود . وقتي جعفر بن سليمان عباسي و پس از او به هادي و سپس به هارون خليفه پنجم بني عباس رسيد . اصمعي گويد هارون را در طوس ديدم كه شمشيري به گردن آويخته بود . وي به من گفت مي خواهي ذوالفقار را نشانت دهم ، گفتم آري . گفت شمشيرم را از غلاف بيرون بياور . آن را بيرون آوردم و به دقت نگاه كردم هيجده « فقره » يا شيار يا شكاف داشت .
به نوشته مقريزي ( در الخطط ، ج 2 ص 305 ) هنگامي كه تركان در حدود سال 464 هجري قمري در قاهره بر مستنصر خليفه فاطمي شوريدند و انبارها و خزانه ها از جمله انبار اسلحه او را غارت كردند ذوالفقار سهم تاج الملوك شد . از آنجا كه شاهان و اميران به در اختيار داشتن ذوالفقار افتخار و مباهات مي كردند ، دور نيست كه شمشيري شبيه ذوالفقار تهيه كرده ، آن را ذوالفقار علي (ع) مي ناميدند . به ويژه آنكه خلفاي عباسي بغداد و خلفاي فاطمي مصر برسر خلافت مسلمانان با هم رقابت جدي داشتند . نيز در ميان خاندان حضرت علي (ع) فرزندان و نوادگان امام حسن (ع) و امام حسين (ع) ، داشتن ذوالفقار افتخاري بود ( به ويژه كه نزد شيعيان نشان امام بود ) ؛ دور نيست كه كساني از آنان ادعاي داشتن ذوالفقار را داشته باشند .