هرگاه كسي با خدعه و نيرنگ حكم احضار و موجبات توقيف شخصي را فراهم سازد، ولي نتواند جرم متهم را به اثبات رساند، مجازات چنين كسي مرگ است."
اين اولين قانون در لوح حمورابي است كه تقريبا 2500 سال پيش از ميلاد توسط حمورابي، پادشاه سرزمين بابل، وضع شده است و با اين‌كه شامل قوانين اجتماعي، تجارت، خانواده، زنان، پزشكي و قضاوت مي شود به نام قانون "چشم در برابر چشم" يا همان قانون قصاص مشهور است.
برخي از ديگر قوانين اين لوح به قرار زيرند: "هرگاه كسي بچه كسي را بدزدد به مرگ محكوم خواهد شد. هرگاه كسي كه پول يا ذرتي از ديگري طلب دارد، آن شخص را زنداني كند و چنانچه مدعي‌عليه در زندان به مرگ طبيعي بميرد، قضييه دنبال نخواهد شد. هرگاه مردي؛ زن ديگري را متهم نمايد، اما آن زن با مرد ديگري ديده نشده باشد، آن زن بايد سوگند ياد كند و به خانه‌اش برگردد. هرگاه پسري پدرش را بزند، دست‌هاي او بريده خواهد شد. هرگاه مردي چشم كسي را درآورد؛ چشم او درآورده خواهد شد. هرگاه طبيبي با چاقوي جراحي شكافي بزرگ ايجاد كند و مريض را بكشد، يا با چاقوي جراحي غده‌اي در چشم را بگشايد و چشم را ببرد، دست آن طبيب بريده خواهد شد."
 قوانين لوح حمورابي و قوانين قانون‌نامه مدون ديگري به نام "ليپيت ايشتار"(قبل از لوح حمرابي تدوين شده است) از پيشرفت فرهنگ در بين‌النهرين آن زمان سخن مي‌گويند.
لوح حمرابي در جنگي كه ميان عيلاميان و بابليان درگرفت، به ايران آورده شد. اين لوح شامل نوشته‌ها و نقوش است.    
نوشته‌ها بيانگر قوانين هستند و نقش‌ها بيانگر نقش خداي "شمش"(شمس) كه بر اريكه‌اي نشسته و شعله‌هايي از شانه هايش شعله‌ور است. حمورابي نيز در مقابل او ايستاده و قانون نامه خود را از خداي شمش مي‌گيرد.
اين لوح، روزگاري در ميدان مركزي شهر بابل نصب شده بود تا همگان ملزم به رعايت قوانين شوند. در تپه آكروپل شهرشوش پيدايش كردند و حالا نسخه بدلي‌اش در موزه ايران باستان و نسخه اصلش در موزه لوور است.

منبع:خبرگزاري ميراث فرهنگي- آرش نورآقايي